Vancouver vigil vs killings

ANG HULING ULAT ni SARAH RAYMUNDO

Ang Huling Ulat*

(para kay Karen * *))

At sa wakas napuno na ang gusgusing backpack

Gaya ng paghahanda sa mga nagawa nang ulat

Ang kasalakuyang pakay ay may malalim na ugat

Tigib ng sidhi at dalisay ng matalim na panulat

Hindi nagkasya sa puspusang pagkilos,

sa pagpapatag ng toreng garing na tila may tinutubos.

walang kursong hindi tinapos,

walang pulong na hindi iniraos

Liban sa isang ulat.

Kung ang pakikibaka ay may dalang awit

Bakit hindi suriin ang konteksto sa likod ng mga tinig?

Bakit hindi tuntunin ang kalikasan ng mga pananagisag

kung ang bawat teksto’y may kasaysayang dapat ihayag?

Peligroso ang panlipunang pagisisiysat

Sa Hagonoy, ang bawat tanong punglo ang katapat.

Nanaig ang sinsin na naisaulo,

Walang sosyolohiyang sumusuko sa pagpapakatao

Ngunit dumating na sa wakas ang laging inaasahan

Sa digmaan ng tao’t berdugo, dayuhan ang kapanatagan

Habang may lamig pa ang hangin ng bukang-liwayway,

Habang ‘di pa mawari kung ang orasan at gabi’y ganap nang nagkahiwalay,

Habang pilit na kinikilala ang mga yabag,

Habang ang guniguni’y nagiging pagtitiyak

Wala palang karahasan ang hindi nakagugulat

Saksihan mang paulit-ulit, hindi napapawi ang sindak.

Hindi pa dahil sa naduduwag ang katawan

Kundi dahil mahigpit ang tangan sa katuwiran

Katuwirang naninindigan para sa bawat katawan

Na matagal nang nilalabag nitong di-kaayusan.

Sa puntong iyon, tila walang bisa ang awit ng prostesta

Walang berdugong nadadala sa tipa ng gitara

Wala pang pagbabagong inianak ng mga makapangyarihang kanta

Ang suma-tutal: bala ang katapat ng bala

Dala ni Karen ay ang matalim niyang panulat

Dala ni Karen ay debosyon sa kanyang huling ulat

Na magmamarka ng kanyang pagtatapos

Na magpapasinaya ng susunod niyang pakikipagtuos

Sa mga sigalot sa nakilala niyang bayan,

na niyakap niyang parang sariling kasintahan.

May pwersa sa likod ng bawat balang nakatutok

May uring nakikinabang sa bawat aktibistang dinudukot

Ang ulat na sana’y maglalaman ng napiping kasaysayan

Malamang ay nasa backpack na naiwan sa kanayunan.

Pero si Karen at ang ulat ay wala nang pinagkaiba:

Inaabangan, inaasahan, ipinaglalaban.

*Thesis na lamang ang kulang ni Karen para magtapos siya ng kursong Sosyolohiya sa Unibersidad ng Pilipinas-Diliman. Bago siya magfile ng residency, nakakuha si Karen ng markang INC sa thesis na sa mga panahong iyon ay minarapat niya sanang tumalakay sa mga awit ng pakikibaka.

lifted from: http://sarahbelle.blogs.friendster.com/

* * Karen is Karen Empeño, one of two UP students abducted in Bulacan by armed men believed to be from the unit under Gen. Palparan

Photos courtesy of: BCCHRP (B.C. Committee for Human Rights in the Philippines)
http://www.kalayaancentre.net

August 11 Vigil
				Palparan's Trail of Blood During Palparan's term in: Southern Tagalog (2001-2003) - killings: 94 individuals - disappearances: 11 individuals Eastern Visayas (Feb-Aug 2005) - killings: 22 individuals - disappearances: 27 individuals Central Luzon (Sept 2005-Present) - killings: 70 individuals - disappearances: 40 individuals Source: KARAPATAN, Sept. 11, 2006





August 18 Vigil





				Sept. 8 Vigil
ANG HULING ULAT ni SARAH RAYMUNDO Ang Huling Ulat* (para kay Karen * )) At sa wakas napuno na ang gusgusing backpack Gaya ng paghahanda sa mga nagawa nang ulat Ang kasalakuyang pakay ay may malalim na ugat Tigib ng sidhi at dalisay ng matalim na panulat Hindi nagkasya sa puspusang pagkilos, sa pagpapatag ng toreng garing na tila may tinutubos. walang kursong hindi tinapos, walang pulong na hindi iniraos Liban sa isang ulat. Kung ang pakikibaka ay may dalang awit Bakit hindi suriin ang konteksto sa likod ng mga tinig? Bakit hindi tuntunin ang kalikasan ng mga pananagisag kung ang bawat teksto’y may kasaysayang dapat ihayag? Peligroso ang panlipunang pagisisiysat Sa Hagonoy, ang bawat tanong punglo ang katapat. Nanaig ang sinsin na naisaulo, Walang sosyolohiyang sumusuko sa pagpapakatao Ngunit dumating na sa wakas ang laging inaasahan Sa digmaan ng tao’t berdugo, dayuhan ang kapanatagan Habang may lamig pa ang hangin ng bukang-liwayway, Habang ‘di pa mawari kung ang orasan at gabi’y ganap nang nagkahiwalay, Habang pilit na kinikilala ang mga yabag, Habang ang guniguni’y nagiging pagtitiyak Wala palang karahasan ang hindi nakagugulat Saksihan mang paulit-ulit, hindi napapawi ang sindak. Hindi pa dahil sa naduduwag ang katawan Kundi dahil mahigpit ang tangan sa katuwiran Katuwirang naninindigan para sa bawat katawan Na matagal nang nilalabag nitong di-kaayusan. Sa puntong iyon, tila walang bisa ang awit ng prostesta Walang berdugong nadadala sa tipa ng gitara Wala pang pagbabagong inianak ng mga makapangyarihang kanta Ang suma-tutal: bala ang katapat ng bala Dala ni Karen ay ang matalim niyang panulat Dala ni Karen ay debosyon sa kanyang huling ulat Na magmamarka ng kanyang pagtatapos Na magpapasinaya ng susunod niyang pakikipagtuos Sa mga sigalot sa nakilala niyang bayan, na niyakap niyang parang sariling kasintahan. May pwersa sa likod ng bawat balang nakatutok May uring nakikinabang sa bawat aktibistang dinudukot Ang ulat na sana’y maglalaman ng napiping kasaysayan Malamang ay nasa backpack na naiwan sa kanayunan. Pero si Karen at ang ulat ay wala nang pinagkaiba: Inaabangan, inaasahan, ipinaglalaban. Thesis na lamang ang kulang ni Karen para magtapos siya ng kursong Sosyolohiya sa Unibersidad ng Pilipinas-Diliman. Bago siya magfile ng residency, nakakuha si Karen ng markang INC sa thesis na sa mga panahong iyon ay minarapat niya sanang tumalakay sa mga awit ng pakikibaka. lifted from: http://sarahbelle.blogs.friendster.com/ * * Karen is Karen Empeño, one of two UP students abducted in Bulacan by armed men believed to be from the unit under Gen. Palparan


Every Friday, the sidewalk fronting the Philippine Consulate in Vancouver is arrayed with mock tombstones bearing the names of victims, and candles lighted to honor the memory of the victims of state terrorism in the Philippines. Many of the victims are members of progressive people's organizations and/or political parties who are opposing the anti-people economic policies of Philippine President Gloria Macapagal Arroyo. They are being killed in a systematic method believed to be perpetrated by the Philippine military. Amnesty International and other international groups have condemned this horrendous human rights record in its latest report. - "Stop the Political Killings in the Philippines" Local Steering Committee

The vigils are led by the Vancouver "Stop the Political Killings in the Philippines" Local Steering Committee for the international campaign. Filipino and Canadian peace-loving individuals and organizations compose the Steering Committee. The weekly vigils will go into the month of October as part of the lead-up activities to the sending of a Canadian Fact-Finding Mission to the Philippines in November 2006. - "Stop the Political Killings in the Philippines" Local Steering Committee