Crispin 'Ka Bel' Beltran:

Outstanding Fighter for National Liberation and Democracy

 

 

May 21, 2008

 

 

Marchers accompanied Ka Bel's hearse from Plaza Salamanca to the Iglesia Filipina Independiente Cathedral

 

/p

Google

/p
           
 


 

Ka Bel overleden, een groot verlies voor ons allen

Ik heb Ka Bel slechts eenmaal ontmoet, in 1987. Ka Bel gaf toen een donderende speech voor militanten van de vakbond KMU in Manila. Een speech in Tagalog, dus ik verstond er geen woord van. Maar ik was toch zwaar onder de indruk van de gedrevenheid en de grote innerlijke overtuiging die Ka Bel uitstraalde.

ka Beltran op 1 mei 2008 in Manilaka Beltran op 1 mei 2008 in Manila

 

 

 

 

 

 

 

Heel zijn leven stond in het teken van strijd tegen onrecht. Ka Bel maakte als arbeidersleider vijf Filipijnse presidenten mee. De ene nog erger dan de andere. Als voorzitter van de KMU, de grootste militante vakbond, werd hij voortdurend geviseerd. Het was overigens bijzonder moedig om het voorzitterschap van de KMU te aanvaarden. In oktober 1986, de Filipijnen was toen nog maar een 8tal maanden een 'nieuwe democratie', werd de toenmalige voorzitter Olalia, ontvoerd, gruwelijk gemarteld en vermoord. Olalia had me in 1984 verteld: "Ik hoop natuurlijk dat de KMU groter zal worden want dan kunnen we meer realiseren voor de arbeiders. Maar anderzijds weet ik ook dat hoe groter we zijn, hoe gevaarlijker het voor mij als voorzitter zal worden."
Ka Bel besefte welke risico's er verbonden waren aan zijn engagement. Hij was niet alleen op syndicaal vlak aktief maar ook op politiek vlak. Op een leeftijd dat iedereen gaat genieten van zijn ouwe dag werd werd Ka Bel verkozen tot parlementslid. President Arroyo (sinds haar intrede zijn al meer dan 900 activisten het slachtoffer van politieke moorden en verdwijningen) beschuldigde Ka Bel van betrokkenheid in een complot om een staatsgreep te plegen. En dus vloog hij als plus 70-jarige met een wankele gezondheid voor de zoveelste keer in de gevangenis.

 

ka Bel, altijd op de eerste rij.                          

 

 

 

 

Ka Bel was nu terug op vrije voeten. Hij was 75 jaar. En wat doet hij? Hij kruipt op het dak van het huisje van zijn zoon om herstellingswerken te doen. Het typeert hem volledig: als er werk aan de winkel is dan steek je de handen uit de mouwen. Of het nu om onrecht gaat of een lekkend dak: je gaat er tegen aan. Die laatste klus is Ka Bel fataal geworden: hij viel van het dak en overleed...

Ka Bel hoort, samen met Olalia en zovele anderen tot de indrukwekkende leiders van een indrukwekkende volksbeweging. Ka Bel is niet alleen een inspiratiebron voor het Filipijnse volk maar voor heel de mensheid.
Rob Van Vlierden

 




 

 
           

Home

Send us your feedback