Remembering Karen and Sherlyn

on the 2nd year of their abduction by military operatives

 

UP Diliman campus

 

June 25, 2008

 

 

 

Linda Cadapan, mother of Sherlyn (left), and Coni Empeño, mother of Karen, thanked the participants for supporting their fight, and said they gain strength from knowing that the lives of their daughters were offered for the oppressed and poor. From the Claro M. Recto Hall, the parents led the brief march to Vinzons Hall, passing by Palma Hall where their daughters once attended classes.

 

Art installation at the Vinzons Hall grounds

/p

/p
           
 

Claro M. Recto Hall, UP:

Remembering Karen Empeño and Sherlyn Cadapan with testimonies from friends

 

 

 

Student Christian Movement of the Philippines
NCCP Compound, 879 EDSA Quezon City
Mobile Number: 09289526973 E-mail: scmp.infomedia@yahoo.com

News Release
June 26, 2008

Students remember Karen and Sherlyn on 2nd year;
Enforced disappearances is the worst form of torture,

students say

The youth group Student Christian Movement of the Philippines (SCMP) expressed support for the families of desaparecidos on International Day Against Torture and the second year of the disappearances of UP students Karen Empeno and Sherlyn Cadapan.

"We believe that enforced disappearances is the worst form of torture. While the victim suffers from physical and psychological torture, their families also suffer from mental torture from being separated from their loved ones," SCMP chairperson Biyaya Quizon said.

Quizon said this after a mother of a desaparecido, Concepcion Empeno, shared in a forum her heartaches as a mother.

Empeno is the mother of Karen. Erlinda Cadapan, mother of Sherlyn, was with her in the gathering on June 25, a day before exactly two years when the said students were abducted and went missing in Hagonoy, Bulacan.

In the gathering titled "Kalayaan!" (Freedom), friends of Karen and Sherlyn shared their testimonies of the good times, and the struggles, that they shared with the two. Various youth groups, including young human rights advocates and seminarians, offered songs, prayers and a panata (oath) to continue the struggle the two students have begun.

The two students immersed in a farmers' community in Bulacan to support their plight for land and rights.

The parents responded by thanking the audience for supporting their fight, and said they gain strength from knowing that the lives of their daughters were offered for the oppressed and poor.

"Kay Karen ako kumukuha ng lakas...Ngayon ko naiintindihan kung anong klaseng pagmamahal ang ibinigay niya sa amin, na ibinibigay niya rin ito sa marami nating maralitang kababayan (I get my strength from Karen...Now I understand what kind of love she gives for us, it is the same love that she share for our poor countrymen,"Empeno said.

"In a time of unrest, we youth choose to pursue what our fellow students Karen and Sherlyn have fought for, as we continue to search for them," said Paolo Marco Mapula, spokesperson of Tanggulan Youth Network for Civil Liberties and Human Rights.

After the gathering in UP Diliman, some 100 students and teachers marched carrying banners "Ilitaw at Palayain si Karen at Sherlyn!" (Surface and free Karen and Sherlyn) and "Panagutin ang gobyernong Arroyo sa mga paglabag sa karapatang pantao!" (Make the Arroyo government accountable for all human rights vioations).

This morning, some students and families of desaparecidos (the missing) held a protest action infront of Camp Aguinaldo.

"We will continuously condemn the Armed Forced of the Philippines and the Arroyo government for making more lives in peril because of its systematic plan of repression. This is no different from the terrorism brought about by the current economic crisis," Quizon said.

SCMP and other youth groups will continue to support the families of desaparecidos, especially of Karen and Sherlyn, as they wait for the next hearing of the petition for the writ of amparo for the two on July 1. ###

For Reference:
Ma. Cristina Guevarra,
Information officer and secretary general
09186106275

 

Ruth Cervantes of KARAPATAN
Antonio Tinio of ACT
     
           
           

 

Dalawang Taon nang Nawawala

Teo S. Marasigan

http://kapirasongkritika.wordpress.com/

Ngayong araw, dalawang taon nang nawawala sina Karen Empeño at Sherlyn
Cadapan, mga aktibistang estudyante ng Unibersidad ng Pilipinas na
nag-volunteer sa isang organisasyon ng mga magsasaka sa Bulacan at dinukot
noong 2006 sa Hagonoy.

Para sa ating nagagawa ang mga gusto at kailangang gawin, napakabilis lang ng
dalawang taon. Pero para siguro sa kanilang dalawa, napakabagal ng pagtakbo
nito. Ang nakakalungkot, posibleng wala na silang malay ngayon sa pag-andar ng
oras o panahon.

Dumalo ako kahapon sa “Kalayaan!” – porum ng mga organisasyon at alyansa para
kina Karen at Sherlyn. Linawin natin: Hindi ito parangal, kundi pagpapatuloy
ng pagkondena sa pagdukot sa dalawa ng militar, at ng pananawagang palayain na
sila. Bukod sa mga tagapagsalita ng mga organisasyon at alyansa, naroon ang
mga kasama, kaibigan at kaanak ng dalawa – tampok sina Nanay Concepcion at
Erlinda.

Sa porum, tumimo sa akin ang magkakaibang pananaw – ng gobyerno sa isang banda at ng mga kasama, kaibigan at kaanak nina Karen at Sherlyn sa kabila – sa kung bakit ginawa ng dalawa ang ginawa nila: Tinalikuran ang relatibong
komportableng pamumuhay para sumama sa buhay at paglaban ng mga magsasaka, tinahak ang landas na hindi sinusuong ng maraming katulad nilang nakatuntong sa kolehiyo.

Lumilitaw, sa sinabi ng mga nakakilala kina Karen at Sherlyn, na pareho silang
mapagmahal sa kapwa – iyung nakikita at hindi nila nakikita sa araw-araw.
Mapagkalinga sila sa mga nakatrabaho at mapagmalasakit sa mga mahihirap.
Pareho rin silang matapat at matalas magsabi ng saloobin. “Nanenermon” si
Karen kapag hindi maayos ang mga bagay; “naniningil” si Sherlyn kapag hindi
nagagawa ang mga dapat.

Hindi man sinabi ng mga nakakilala sa dalawa, naniniwala akong mahalaga ang
mga katangiang ito kung bakit naging aktibista – maalab na aktibista – ang
dalawa. Hindi sapat, pero mainam na panimula sa pag-unawa sa lipunan at
pagsisikap na mag-ambag na baguhin ito. Ginawa nila ang lohikal na kongklusyon
ng kabutihan ng loob nila. Aral ito sa pagpapalaki ng anak – na sana’y mapulot
ng marami.

Sa kabilang banda, sa presentasyon nina Antonio Tinio, tagapangulo ng Alliance
of Concerned Teachers, at Ruth Cervantes, public information officer ng
Karapatan, makikita ang pag-unawa ng gobyerno kung bakit nagkaroon ng Karen,
Sherlyn at di na rin mabilang na katulad nila. Tila mga “prenteng organisasyon,” “mapanlinlang na propaganda,” at “tusong pagrerekrut” ang paliwanag ng gobyerno.

Kaya naman ang tugon ng gobyerno: Takutin ang publiko, ang mga hindi
aktibista, na huwag sumali at magpadala. Kaalinsabay nito, dahasin –
ligaligin, patayin, dukutin – ang mga aktibista. Ang miyembro ng publiko na
noong una’y pinag-iingat at iniingatan pa nga raw, kapag naging aktibista,
makakalasap ng dahas. Lumilitaw ang larawan ng isang gobyernong nanggigiyera
sa mismong mga mamamayan nito.

Hindi tumutugma ang paliwanag na lumilitaw sa mga sinabi ng mga kaibigan at
kaanak nina Karen at Sherlyn sa paliwanag ng gobyerno. Patunay ito ng hindi
pagkakaunawaan, ng batayang pagkakaiba, at ng pagpapatuloy ng salungatan.

Ang gusto ng gobyerno: Manatili ang mga tao sa kani-kanilang lugar, makiisa sa
balangkas ng pag-unlad na matagal nang ipinapangako, sumunod sa mga programa’t patakarang lalo pa ngang nagpapasahol sa lagay ng karaniwang tao.

Ang gusto nina Karen, Sherlyn, at ng mga katulad nila: Tunay na pagbabago at
pag-unlad na nakakamit sa aktuwal na pagkilos ng mga tao, at pagluluklok ng
mga programa’t patakarang direktang papakinabangan ng karaniwang tao.

Dalawang taon matapos dukutin sina Karen at Sherlyn, nagbabanta ng panibagong
bugso ng pampulitikang pamamaslang at pagdukot ang gobyerno. Dalawang taon
matapos silang mawala, patuloy na lumalaban ang mga kasama, kaibigan at kaanak nila – nagpaparangal sa kabutihan nila at namamanatang itutuloy ang laban
nila.

Labanan ito ng mahina at malakas – sa ngayon. Pero hindi maiiwasang tingnan
ito na labanan, higit sa lahat, ng mabuti at masama.

After the gathering at Claro M. Recto Hall, some 100 students and teachers marched to Vinzons Hall carrying banners "Ilitaw at Palayain si Karen at Sherlyn!" (Surface and free Karen and Sherlyn) and "Panagutin ang gobyernong Arroyo sa mga paglabag sa karapatang pantao!" (Make the Arroyo government accountable for all human rights vioations).

     
     
     
           
     
           
           
   
           

BONUS TRACKS:

A Karen Empeño Photo Album

           

Coni Empeño on her daughter Karen:

I get my strength from Karen...Now I understand what kind of love she gives to us, it is the same love that she shares with our poor countrymen

           
     
 
           

Home

Send us your feedback
         

 

 
 

Google