TRibute to Tanya and Ian and Ian




Tanya Domingo	Ian Maderazo
I got a text from her one night where she expressed thanks. The message seemed to come from out of the blue. It was only later that week that I learned Tanya had left the university to organize in the countryside (I did not even know where). She did not even wait to finish the Alay Sining anniversary which was in September. There seemed to be no stopping her. And so for this young cultural activist, art was no longer confined to the idyllic and sheltered environment of UP. Her palette was revolution and her canvass was the countryside. The mural she was making was of the epic struggle for national and social liberation. I was pretty sure she would still be doing sketches, writing poems and singing her heart out, and would more than ever be inspired (though I’m not sure if she would still be doing egg-rolls). Last January 14, my friend Tanya died while serving the people in the countryside of Dona Remedios Trinidad, Bulacan. She was among the seven killed during a military operation against alleged members of the New Peoples Army. Another UP student from the College of Fine Arts, Ian Dorado, was also among those who were killed. --- Renato Reyes, Jr., BAYAN Secretary General

Remembering Tanya Domingo, artist and revolutionary

I first met Tanya in the summer of 2009, while we were preparing for the 15th anniversary of the UP-based cultural group Alay Sining. We had founded Alay Sining in1994 and thought it would be great to bring together old and new members to perform and share stories. Tanya was then coordinating the University-wide Alay Sining chapter. She was among the most enthusiastic about the idea of the anniversary.

She was a young, giggling Fine Arts student who at an early age, had to step up to the plate and lead an activist group of visual artists, singers and writers in UP.

Twenty-year-old Constancia Isidora “Tanya” Domingo seemed like any other student her age. I remember her to be quite cheerful and seemed care-free. But she also appeared to have a deep sense of responsibility for others. She knew what she wanted to do in life.

Her taste in music ranged from Fra Lippo Lippi, Bjork, Cynthia Alexander and the Carpenters. We talked about the works of the great Japanese film maker and animator Hayao Miyazaki and how she wanted to borrow DVD’s from my brother. She was also a former gymnast and was reportedly known for doing egg-rolls in the College of Fine Arts and Architecture.

Tanya wasn’t only a visual artist. She also sang for Alay Sining, being part of the core of the music collective. We did chorale practice during weekends and she was truly excited when she “found” her voice. Bungisngis sya sa practice, as the trainers soon discovered. I would often find her singing at the lobby of Vinzons Hall with the rest of the group. She performed at various fora, cultural events and yes, rallies. Even if there was just two of them singing in an event- her voice and Dania’s blended well by the way – she would show no hang ups and would go all out.

Like most student artists, she kept a sketchbook where she drew, in great detail, images of the peoples’ struggle. She didn’t have a lot of money and so she didn’t want to waste the pages of her prized possession. One time she made me write lyrics of the songs we were doing on a cramped space on her sketchpad, just so she could save on paper.

One time I complimented her on a dress she wore which she said was made by her mom. Her mom, a single parent, worked as seamstress. Tanya had five other siblings. One worked abroad, while the rest were either studying or trying to find work.

I think I last saw Tanya in July, at the height of the preparations for the State of the Nation Protests. I remember her singing at a forum that I spoke at at the College of Home Economics. She seemed excited about something. It could tell it wasn’t just the Alay Sining anniversary.

She had longed to work outside the University, to be with the farmers. In June, she wrote a poem about her wanting to follow a comrade who had gone on to work in the countryside. She wrote:

        isa-isa dinampot ko ang mga nalalaglag.
       hinayaang malukot sa pagtikom ng aking palad,
       iniwagayway sa hangin at hinayaang mapad-pad saiyo
      -dala ang mensaheng 'kasama, susunod ako..'

I got a text from her one night where she expressed thanks. The message seemed to come from out of the blue. It was only later that week that I learned Tanya had left the university to organize in the countryside (I did not even know where). She did not even wait to finish the Alay Sining anniversary which was in September. There seemed to be no stopping her.

And so for this young cultural activist, art was no longer confined to the idyllic and sheltered environment of UP. Her palette was revolution and her canvass was the countryside. The mural she was making was of the epic struggle for national and social liberation. I was pretty sure she would still be doing sketches, writing poems and singing her heart out, and would more than ever be inspired (though I’m not sure if she would still be doing egg-rolls).

Last January 14, my friend Tanya died while serving the people in the countryside of Dona Remedios Trinidad, Bulacan. She was among the seven killed during a military operation against alleged members of the New Peoples Army. Another UP student from the College of Fine Arts, Ian Dorado, was also among those who were killed.

I was saddened upon learning the news that Tanya had died. She was the first martyr from Alay Sining. I hope to be able to talk to her family soon and tell them that they had a wonderful daughter and sister who had offered her life for the people.

Artists and youth can learn a lot from the short yet meaningful life of Tanya Domingo. Hers is a death as heavy as the proverbial Sierra Madre. Unlike polticians, no monument made of stone will be erected in her honor. But she will be remembered in the songs, poems and works of the people’s struggle. Her memorial will be built in the hearts of the oppressed masses who are forever grateful for her sacrifice.

Paalam, Tanya.

Roselle Pineda: tanya

hindi ko alam kung ilang ulit nga bang pinunit ng mga impit na paghikbi ang gabing madilim sa pag-alala at pagdagsa ng mga parangal para kay kasamang tanya? hindi na mabilang, ngayong araw pa lamang. hindi ko na matandaan ang dalas ng pagluha simula nang una kong mabalitaan ang kaniyang pagkamatay.

paano ko nga ba susubukang isa-salita ang lungkot na paulit-ulit na bumabayo sa aking dibdib? para sa mga kasamang nauna nang nagbuwis ng buhay. hindi man sila kilala ng aking pangita ay lupos naman ang pagkakakilala ng aking puso at isipan sa kanila. kina ian maderazo, kimberly luna, ian dorado at si tanya. si tanya na walang kaparis ang sigasig. ilang ulit ko na nga ba nakantiyawan si tanya at pinapaulit-ulit sa isang linya lamang ng isang awit hanggang sa makuha niya ang tamang pitch at tono? maraming ulit na. ngunit hindi ko siya nakitaan ng panghihina ng loob. patuloy na nag-eensayo hanggang sa makuha niya ang awitin. bagay, na nagpapatindi ng pangangantiyaw ko sa kaniya. malakas akong mangantiyaw, oo, sa pag-awit, lalo na, higit pa sa mga tulad ni tanya na may kakaibang halo ng pagiging isang masayahing bata ngunit tila hindi nage-enervon at the same time. masarap asarin at i-bully si tanya sa pag-awit kasi namimilipit siya sa hiya, lalo na kapag sinasabi kong kulang sa energy ang kaniyang pag-awit, at saka niya ako sasagutin ng "mam naman eh!"na parang batang hiyang-hiya, sabay ngiti-tawa ng malaki na magpapakita ng kaniyang malalaking ngipin. si tanya, masarap asarin kasi parang palaging wengwang, at guilty siya dito. malamang dahil sa dami ng kaniyang gawain, o gampanin kaya't kahit pagod o nangangayayat na sa kapupuyat ay hindi pa rin tumitigil. walang tigil, walang pagod gurl kung tutuusin.

ngunit lampas sa mga pangungulit, pananaray at pang-aasar ko kay tanya, dapat siyang tularan at ang kaniyang makulay na buhay at komitment sa bayan ay dapat magsilbing apoy at paalala sa kaniyang mga naiwan. hindi ko man siya nakilala ng malaliman, alam kong siya ay tunay na modelo ng pagiging aktibista at pagiging artista ng bayan.

bilang artista ng bayan, hindi siya nagpa-bilanggo sa kaniyang kinamulatan at kinasanayang larangang sining, ang sining biswal, nang siya ay nagsimulang magtanghal bilang bahagi ng music collective ng alay sining. nahihiya man, o kaya, tanggap man niya na nahihirapan siyang tumbukin ang matataas na nota, ay mapagkumbaba siyang nag-aral, nag-ensayo at nagtanghal, hanggang sa tuluyan na niyang mapangibabawan ang mga naturang kahinaan. tanda ito ng kaniyang maalwas at hindi mapag-imbot na pag-aalay ng kaniyang mga kakayahan para sa gawain, sa bayan, at sa masang kaniyang minamahal.

nawa'y maging paalala sa ating lahat, artista man ng bayan o hindi, na ang pagmamahal sa bayan ay pagbibigay ng buong-buo dito ng ating puso, isipan at mga kakanyahan. walang bakod ang kakanyahan kung ito ay hihingin sa atin ng pagkakataon. at walang heyograpiya ang pagkilos kung ito ang hinihingi ng panahon.

mabuhay ang alaala ng ating mga martir! tuloy ang laban!

Tanya Domingo and Ian Dorado, UP Diliman Iskolar ng Bayan at mga Martir ng Sambayanan


Renato Reyes Jr.: Remembering Tanya Domingo, artist and revolutionary I first met Tanya in the summer of 2009, while we were preparing for the 15th anniversary of the UP-based cultural group Alay Sining. We had founded Alay Sining in1994 and thought it would be great to bring together old and new members to perform and share stories. Tanya was then coordinating the University-wide Alay Sining chapter. She was among the most enthusiastic about the idea of the anniversary. She was a young, giggling Fine Arts student who at an early age, had to step up to the plate and lead an activist group of visual artists, singers and writers in UP. Twenty-year-old Constancia Isidora “Tanya” Domingo seemed like any other student her age. I remember her to be quite cheerful and seemed care-free. But she also appeared to have a deep sense of responsibility for others. She knew what she wanted to do in life. Her taste in music ranged from Fra Lippo Lippi, Bjork, Cynthia Alexander and the Carpenters. We talked about the works of the great Japanese film maker and animator Hayao Miyazaki and how she wanted to borrow DVD’s from my brother. She was also a former gymnast and was reportedly known for doing egg-rolls in the College of Fine Arts and Architecture. Tanya wasn’t only a visual artist. She also sang for Alay Sining, being part of the core of the music collective. We did chorale practice during weekends and she was truly excited when she “found” her voice. Bungisngis sya sa practice, as the trainers soon discovered. I would often find her singing at the lobby of Vinzons Hall with the rest of the group. She performed at various fora, cultural events and yes, rallies. Even if there was just two of them singing in an event- her voice and Dania’s blended well by the way – she would show no hang ups and would go all out. Like most student artists, she kept a sketchbook where she drew, in great detail, images of the peoples’ struggle. She didn’t have a lot of money and so she didn’t want to waste the pages of her prized possession. One time she made me write lyrics of the songs we were doing on a cramped space on her sketchpad, just so she could save on paper. One time I complimented her on a dress she wore which she said was made by her mom. Her mom, a single parent, worked as seamstress. Tanya had five other siblings. One worked abroad, while the rest were either studying or trying to find work. I think I last saw Tanya in July, at the height of the preparations for the State of the Nation Protests. I remember her singing at a forum that I spoke at at the College of Home Economics. She seemed excited about something. It could tell it wasn’t just the Alay Sining anniversary. She had longed to work outside the University, to be with the farmers. In June, she wrote a poem about her wanting to follow a comrade who had gone on to work in the countryside. She wrote: isa-isa dinampot ko ang mga nalalaglag. hinayaang malukot sa pagtikom ng aking palad, iniwagayway sa hangin at hinayaang mapad-pad saiyo -dala ang mensaheng 'kasama, susunod ako..' I got a text from her one night where she expressed thanks. The message seemed to come from out of the blue. It was only later that week that I learned Tanya had left the university to organize in the countryside (I did not even know where). She did not even wait to finish the Alay Sining anniversary which was in September. There seemed to be no stopping her. And so for this young cultural activist, art was no longer confined to the idyllic and sheltered environment of UP. Her palette was revolution and her canvass was the countryside. The mural she was making was of the epic struggle for national and social liberation. I was pretty sure she would still be doing sketches, writing poems and singing her heart out, and would more than ever be inspired (though I’m not sure if she would still be doing egg-rolls). Last January 14, my friend Tanya died while serving the people in the countryside of Dona Remedios Trinidad, Bulacan. She was among the seven killed during a military operation against alleged members of the New Peoples Army. Another UP student from the College of Fine Arts, Ian Dorado, was also among those who were killed. I was saddened upon learning the news that Tanya had died. She was the first martyr from Alay Sining. I hope to be able to talk to her family soon and tell them that they had a wonderful daughter and sister who had offered her life for the people. Artists and youth can learn a lot from the short yet meaningful life of Tanya Domingo. Hers is a death as heavy as the proverbial Sierra Madre. Unlike polticians, no monument made of stone will be erected in her honor. But she will be remembered in the songs, poems and works of the people’s struggle. Her memorial will be built in the hearts of the oppressed masses who are forever grateful for her sacrifice. Paalam, Tanya.





			League of Filipino Students Vinzons Hall, University of the Philippines, Diliman, Quezon City 09158513904 PRESS RELEASE January 18, 2010 LFS Pays Tribute to 2 UP Students Ambushed in Bulacan Encounter The League of Students paid tribute today to Ian Dorado and Tanya Domingo, LFS members from the University of the Philippines who were ambushed by government forces in Bulacan last week. They add to the list of youth and students who were killed in the last two weeks by government raids against guerilla positions, which included Kemberly Luna, of the Mindanao State University and Ian Maderaso, former student leader of UP Los Banos. “Ian and Tanya left the comforts of university life to embrace the armed revolution as NPA guerillas in the countryside, knowing full well that revolutionary force was indispensable in the fight for national democracy,” This was the statement of Terry Ridon, National Chairperson of the League of Filipino Students, as the LFS criticized the desperation of the Arroyo government in heightening attacks against revolutionary forces under Oplan Bantay Laya II and achieve its pipe dream of reducing the armed movement to ‘inconsequentiality’. Ridon said that Ian and Tanya were prodigious and talented artists from the prestigious UP College of Fine Arts, where many National Artists for the Visual Arts hailed. “But instead of merely creating art for moneyed patrons, Ian and Tanya were involved in producing art for the benefit of our exploited people, as when Tanya made a large mural for striking Kowloon House workers in Quezon City last year to express the workers’ aspirations for better working conditions,” Ridon said. He said that by joining the NPA, Ian and Tanya proved that the Arroyo government had been lying through its teeth that the NPA has been reduced into a small group of ragtag bandits terrorizing the countryside. “On the contrary, Ian and Tanya are proof that the national democratic revolution is alive and well, that it is capable of achieving its pronouncements of advancing the phase of its revolution in the next five years.” Ridon also noted that the two UP students joined the armed underground during the regime of President Gloria Macapagal-Arroyo. “Terrible working conditions, unfulfilled promises and ultimate puppetry to imperialism and the local ruling classes by Mrs. Arroyo have compelled many students like Ian and Tanya to join the NPA. It is proof that GMA is the number one recruiter of the NPA today.” Ridon said that no amount of fascist threats or killings can prevent the ‘wave upon wave’ of youth and students in joining the armed revolution in the countryside, as long as the ruling ‘rotten system’ exists. “For advancing the national democratic struggle, in its highest, finest form, we pay tribute to you, Ian Dorado and Tanya Domingo,” Ridon finally said. Reference: Terry Ridon, National Chairperson, League of Filipino Students 09158513904, teridon18@gmail.com



Roselle Pineda: tanya hindi ko alam kung ilang ulit nga bang pinunit ng mga impit na paghikbi ang gabing madilim sa pag-alala at pagdagsa ng mga parangal para kay kasamang tanya? hindi na mabilang, ngayong araw pa lamang. hindi ko na matandaan ang dalas ng pagluha simula nang una kong mabalitaan ang kaniyang pagkamatay. paano ko nga ba susubukang isa-salita ang lungkot na paulit-ulit na bumabayo sa aking dibdib? para sa mga kasamang nauna nang nagbuwis ng buhay. hindi man sila kilala ng aking pangita ay lupos naman ang pagkakakilala ng aking puso at isipan sa kanila. kina ian maderazo, kimberly luna, ian dorado at si tanya. si tanya na walang kaparis ang sigasig. ilang ulit ko na nga ba nakantiyawan si tanya at pinapaulit-ulit sa isang linya lamang ng isang awit hanggang sa makuha niya ang tamang pitch at tono? maraming ulit na. ngunit hindi ko siya nakitaan ng panghihina ng loob. patuloy na nag-eensayo hanggang sa makuha niya ang awitin. bagay, na nagpapatindi ng pangangantiyaw ko sa kaniya. malakas akong mangantiyaw, oo, sa pag-awit, lalo na, higit pa sa mga tulad ni tanya na may kakaibang halo ng pagiging isang masayahing bata ngunit tila hindi nage-enervon at the same time. masarap asarin at i-bully si tanya sa pag-awit kasi namimilipit siya sa hiya, lalo na kapag sinasabi kong kulang sa energy ang kaniyang pag-awit, at saka niya ako sasagutin ng "mam naman eh!"na parang batang hiyang-hiya, sabay ngiti-tawa ng malaki na magpapakita ng kaniyang malalaking ngipin. si tanya, masarap asarin kasi parang palaging wengwang, at guilty siya dito. malamang dahil sa dami ng kaniyang gawain, o gampanin kaya't kahit pagod o nangangayayat na sa kapupuyat ay hindi pa rin tumitigil. walang tigil, walang pagod gurl kung tutuusin. ngunit lampas sa mga pangungulit, pananaray at pang-aasar ko kay tanya, dapat siyang tularan at ang kaniyang makulay na buhay at komitment sa bayan ay dapat magsilbing apoy at paalala sa kaniyang mga naiwan. hindi ko man siya nakilala ng malaliman, alam kong siya ay tunay na modelo ng pagiging aktibista at pagiging artista ng bayan. bilang artista ng bayan, hindi siya nagpa-bilanggo sa kaniyang kinamulatan at kinasanayang larangang sining, ang sining biswal, nang siya ay nagsimulang magtanghal bilang bahagi ng music collective ng alay sining. nahihiya man, o kaya, tanggap man niya na nahihirapan siyang tumbukin ang matataas na nota, ay mapagkumbaba siyang nag-aral, nag-ensayo at nagtanghal, hanggang sa tuluyan na niyang mapangibabawan ang mga naturang kahinaan. tanda ito ng kaniyang maalwas at hindi mapag-imbot na pag-aalay ng kaniyang mga kakayahan para sa gawain, sa bayan, at sa masang kaniyang minamahal. nawa'y maging paalala sa ating lahat, artista man ng bayan o hindi, na ang pagmamahal sa bayan ay pagbibigay ng buong-buo dito ng ating puso, isipan at mga kakanyahan. walang bakod ang kakanyahan kung ito ay hihingin sa atin ng pagkakataon. at walang heyograpiya ang pagkilos kung ito ang hinihingi ng panahon. mabuhay ang alaala ng ating mga martir! tuloy ang laban!			FACEBOOK COMMENTS Richard Ducat I met Ate Tanya @ UP diliman in mid 2009last year, i was shocked right now b'coz Ate Tanya passed away.. Roy Danieles red salute to you!! Tine Sabillo Beautiful write-up. Helped me remember Tanya more clearly. Thanks. Mon at 4:11pm · Report Mark Saludes pinakamataas na pagpupugay at pagkilala sa iyo Kasamang Tanya! Mon at 4:13pm · Report Dondon Nakar isang mapulang pakikiramay at taas kamao sa iyo kasama salamat ang iyong iniwan na sulo ang aming tanglaw sa karimlam sa paikid na daan upang matamo ng minamahal nating mamamayang ang liwanag. Mon at 4:13pm · Report Eybriyel Mansilungan Pagpupugay sa yo kasama! Mon at 4:19pm via Facebook Mobile · Report Aki Merced magpapatuloy kami tanya. Mon at 4:22pm · Report Fehm Malaluan Condolence kay Tanya isa kang tunay na makabyan!!! Mon at 4:30pm · Report Jaja Necosia Tuloy ang LABAN! Taas KAMAONG PAGPUPUGAY sayo Kasamang TANYA! .. Mon at 6:08pm · Report

IN THIS NOTE: TANYA Sa isang panahon at bansang nanganganib pumaling sa pessimism ang mamamayang walang tulog at nagugutom. Nasasanay sa bulto bultong kabiguan at pake-paketeng kasamaan tila prusisyon. Sa mga toxic at pathetic at haggard na mga kaganapan sa buhay sa araw araw. Sa mga pangit at malulungkot at masasamang kwento minu-minuto. Nakatakda pa pala kaming magulat. Isa ka sa mga napaslang sa Bulacan. Brain freeze. Nakatakda akong matulala. Iniisip ko kung saan kita huling nakita. Kung nakalugay ang iyong buhok o kung nakatali ba. Kung nagpipinta o kumakanta. Iniisip ko kung sa DAR o sa Mendiola. Oo, sa DAR huli kitang nakitang nagpipinta. Karit, magsasaka, at palay. Mga itinangi mo't pinag-alayan ng buhay. At dahil hindi ka puro drowing, Tanya- sa iyong alaala kami'y magpupugay. ps. Tanya, kagabi ko lang narealize na hindi pala tayo friends sa Facebook. Kaya in-add kita, sad pero habangbuhay na siguro ang Waiting for Friend Confirmation. Sa isang panahon at bansang nanganganib pumaling sa pessimism ang mamamayang walang tulog at nagugutom. Nasasanay sa bulto bultong kabiguan at pake-paketeng kasamaan tila prusisyon. Sa mga toxic at pathetic at haggard na mga kaganapan sa buhay sa araw araw. Sa mga pangit at malulungkot at masasamang kwento minu-minuto. Nakatakda pa pala kaming magulat. Isa ka sa mga napaslang sa Bulacan. Brain freeze. Nakatakda akong matulala. Iniisip ko kung saan kita huling nakita. Kung nakalugay ang iyong buhok o kung nakatali ba. Kung nagpipinta o kumakanta. Iniisip ko kung sa DAR o sa Mendiola. Oo, sa DAR huli kitang nakitang nagpipinta. Karit, magsasaka, at palay. Mga itinangi mo't pinag-alayan ng buhay. At dahil hindi ka puro drowing, Tanya- sa iyong alaala kami'y magpupugay. ps. Tanya, kagabi ko lang narealize na hindi pala tayo friends sa Facebook. Kaya in-add kita, sad pero habangbuhay na siguro ang Waiting for Friend Confirmation.






			Jonna Baldres: Paalam, Tanya... MGA ALAALA NI TANYA Liham para sa kapwa alagad ng Sining at Bayan Alam mo kung ano ang mga pinaka-naaalala ko tungkol sa 'yo? Naaalala ko ang malaking-malaking siopao na gawa sa canvas na tela na ginawa mo para sa isang plate mo sa FA. Sabi mo, ipapasa mo sa klase kinabukasan. Pero hindi mo na ito ipinasa sa prof mo, dahil imbis na pumasok sa klase, nanatili ka sa piketlayn para samahan ang 73 manggagawang tinanggal sa trabaho sa Kowloon House. Kapalit ng gradong sana'y makukuha mo, hinayaan mo na lang na magamit ang malaking-malaking siopao na ito para sa pagpi-piket. Dahil alam mong mas kailangan ito ng mga pinagsasamantalahang manggagawa, para magamit nilang pang-prop at maiparating ang kanilang ipinaglalaban sa mga tao at sasakyang dumaraan sa malawak na kalye ng West Avenue. Kapag darating ako sa piketlayn, lagi kang sasalubong at magkukwento tungkol sa mga crush mo. Halos parang araw-araw nga yata, mayroong bago. Pero tandang-tanda ko pa noong naglakas-loob ka, at ikaw ang unang gumawa ng hakbang na magpaalam sa iyong grupo para manligaw sa isa pang kasama. Alam mo bang kahit ikaw ang mas bata, tinuturing kitang isang halimbawa? Pero hindi ko yata nasabi sa iyo. Naaalala ko rin kung gaano ka kakulit at kasigasig at parang laging baliw-baliwan mode. Pero sa isang programa noong mga unang araw ng piket, napansin ko ang seryoso mong mukha habang naghahanap ka ng masking tape na gagamitin sa on-the-spot mural na iyong pakana, at kung paanong idinikit mo ang masking tape at binigyang-laya ang mga manggagawa, gamit ang kanilang mga kamay, na mag-iwan ng marka sa puting tela. At sa pagtapyas ng masking tape ay matingkad na tumambad ang mga salitang: "Tinanggal na mga manggagawa ng Kowloon, IBALIK!" na napalilibutan ng mapulang-mapulang pintura. Halos araw-araw tayong magkasamang nagbabantay noon sa piketlayn, natutulog sa malamig na tarpaulin na nakalatag sa semento, kahilera ng mga manggagawang pinagkaitan ng makatarungang sahod. Sama-sama tayo noon sa simpleng pamumuhay, at sa paggising sa umaga ay magisimula nang gumampan sa ating mga tungkulin bilang artista, iskolar at kabataan ng bayan. Wala sa klasrum, kundi nasa lansangan. Naalala ko rin nang minsang nagkasakit ako habang nasa piketlayn. Ikaw ang isa sa mga tumalima sa akin, at ikaw ang nagbigay ng plastik na sinukahan ko, pati na rin ang gamot na ininom ko. Sa loob ng mahigit isang buwan na nagkasama tayo sa mga kubol, maraming beses tayong kumanta ng mga awiting mula sa mga may chummy hanggang sa mga rebolusyonaryong tema. Naalala ko rin ang bag na ipinagmamalaki mo na gawa kamo ng nanay mo. Nakiki-text ka rin noon gamit ang cellphone ko para magpaalam sa nanay mo, na naroon ka lang sa piketlayn at doon tayo magpapalipas ng mga araw para samahan ang mga manggagawa sa kanilang laban. Marahil kaya tayo nag-click kaagad dahil pareho tayo ng kolehiyong pinanggalingan. At kahit matagal na akong umalis sa unibersidad ay natuwa akong mayroong mga nagpatuloy ng mga gawain sa pagmumulat at pag-oorganisa sa mga estudyante ng kolehiyong ating pinagsimulan. Pero higit pa roon, sa mas malawak na pagtingin, pareho tayo ng pinaniniwalaan. Na ang sining ay hindi lamang dapat nagsisilbi para sa sarili, kundi sa mas malawak na hanay ng lipunang pinagsasamantalahan. Bagamat lumuluha ako ngayon sa balitang natanggap, hindi maiaalis ang paghanga at pagpupugay, para sa isang kasamang minsa'y kasa-kasama lamang sa pagpo-prodwork, ngunit sa kalauna'y nagpasyang ang pakikibaka at ang pagpapalaganap ng kulturang magbabago sa bulok na lipunan ay hindi lamang natatapos sa kolehiyo at sa piketlayn. Ikaw na nag-alay ng buhay; Ikaw na nagpanibagong-hubog, nakipamuhay at nagsilbi sa mga kababayang inaapi; Ikaw na tunay na artista at iskolar ng bayan; hindi masasayang ang iyong sinimulan. At tulad ng pagpapatuloy mo noon sa mga naiwang gawain naming mga lumisan mula sa kolehiyo, asahan mong sa pagkakataong ito, na ikaw ang nagpaalam, pupulutin namin ang iyong nabitawan at ipagpapatuloy namin ang laban. Kitakits, Tanya. Hanggang sa muli. STP (Serve the People, na s'ya mong pinanghawakan hanggang sa huli), Ate Jonna





MORE FACEBOOK COMMENTS: Michael Luat Nato thanks for the write up on sharing who kasama Tanya was. I have not personally met her but have in our hearts and to continue to carry out what she did by Serving the People!!!! MABUHAY si Ka Tanya Domingo!! Mon at 6:19pm · Report Ailyn Abdula Taas kamao ang sasalubong syo, sa naging kasigasigan mo sa pagsusulong ng rebo. Ipagpapatuloy ang kulturang rebo ng mga nakapiling mo at naging katuwang sa kilusan! Mon at 6:34pm · Report Rene-Cristy Rivera kasama mo kami sa mapulang landas na iyong tinahak. pinaka mataas na pagpupugay sa iyo kasama! KR Mon at 6:41pm · Report Dan Borjal Masakit tanggapin na isa na namang mahusay na anak ng bayan ang napaslang ng mga halimaw. Salamat, Nato, sa pagbahagi mo ng kwentong ito na sana'y magsilbing inspirasyon sa maraming kabataan. Mon at 7:05pm · Report Lfs Um Our deep condolences to the family, friends, comrades and colleagues of Tanya Domingo. Mon at 8:47pm · Report Lfs Um I remeber that i met her at UP Diliman in the mid 2009, nag-duet kami noon, and i was shocked and sad again after the death of my friend Kimay, another friend is now passed and it was my 22nd B-day (Jan 14, 2009)... Richard Ducat LFS - UM Chapter Mon at 8:55pm · Report Raymund B Villanueva Salute! Mon at 9:03pm · Report Stum Casia Pagpupugay mula sa Kilometer64 poetry collective. Mon at 9:48pm · Report Karen Mobo another senseless killing..when will it stop?!i don't think it will, for this nation is swarming with demons in the government and in the military!tnx so much nato for the very beautiful article, we don't personally know her, but you gave justice to her story with this article that you have shared to us all.paalam kasamang tanya. saludo kami sa iyo... Yesterday at 12:09am · Report Gil Estella we need more exorcists to send those demons back to hell... and for the goodness of people to keep them there. Yesterday at 12:17am · Report Karen Mobo @gil-yep, you are right.we need thousands, if not, millions of exorcists to do that.these demons are so evil, wicked, and vile and most of all, DISGUSTING!!!hope they burn in hell! Yesterday at 12:36am · Report			Diana Directo Nakasama ko siya sa art camp. Hindi ko makakalimutan ang pakikipagdebate namin kina raprap at sim tungkol sa isang nakakatawang Physics issue. Paalam. Hindi ko malilimutan ang mga sandaling ika'y nakasama, gaano man ito kaikli. Isang pagpupugay! Walang masasayang. Kami ay magpapatuloy! Yesterday at 12:50am · Report Mario Ben ka tanya,gaya ng iba na nauna sa iyo,MABUHAY KA!!Frm,MB,OFW,RIYADH Yesterday at 1:01am via Facebook Mobile · Report Benjie Cruz isang taos-pusong pag-saludo! bayani ka sa puso ng masa Yesterday at 1:32am · Report Reynold Borjal Boringot ang isa ay hamon sa marami at ang marami na pinagmulan ng isa ay pag-asa ng lahat. pagliyabin ang sulo ng pagmamahal sa bayan. Yesterday at 12:17pm · Report Federico Dominguez minsan naging friend siya ng anak kung si tana dominguez,sabi pa nga magkahawig sila at nakita ko rin sa SONA rally,isang pagpupugay,mula sa CAP saludo kami at mabuhay ka!...paalam.......... Yesterday at 4:18pm · Report Che Marty Tuloy ang pagsikhay at pagpapanatili ng mataas na diwnag palaban para sa iyo, kaibigan at kasama, Tanya. 3 hours ago · Report Louie Eslao I will miss you , Tanya !! Mon at 11:07pm · Report Nestor Emilio isa na namang kasama ang nagpaalam... lumaban alang-alang sa bayan... binistay ng bala ang kanyang katawan... ngunit hindi ang kanyang ipinaglalaban.... hindi... hindi... kailanman...... See More Stum Casia dadaan ako sa burol mamaya sa up crl. Yesterday at 11:33am via Facebook Mobile · Report Hanna Fiel salamat rustom sa pagpapaalala kung saan ko rin sya huling nakita. kinilabutan ko nung nakita ko yung picture. pagpupugay sa'yo, tanya... Yesterday at 12:36pm · Report Stum Casia Madali mo sha maalala pag naisip mo yung mural na iyon. Karamihan kase sha ang gumawa. Yesterday at 6:26pm · Report Matyline Camfili mam rosel, naiyak naman ako d2...... Mon at 11:59pm · Report Catherine Madjus Razo taas kamao! Yesterday at 8:14pm · Report Jeana Marie Escandor Jose ituloy ang laban!
=

==

Ian Maderazo, UP Los Baños Iskolar ng Bayan at Martir ng Sambayanan

Ian "Nai" Maderazo: Iskolar ng Bayan, Lingkod ng Sambayanan, Anak ng Bayan Ang nagmamahal at nakikibaka hanggang sa kanyang huling hininga Si Ian Maderazo ay ipinanganak noong December 7, 1983 sa Vinzons, Camarines Norte. Ang kanyang ama ay si Efren M. Maderazo, nagsasaka sa niyogan at ang kanyang ina ay si Susan S. Maderazo, isang guro. Nagtapos si Nai na valedictorian sa Vinzons Pilot High School at nag-enrol sa kursong BS Agricultural Chemistry noong taong 2000. Sa kolehiyo, naging aktibo si Nai sa iba’t ibang organisasyon, maging pang-akademiko o varsitarian. Naging kasapi siya ng UP Bugkos (samahan ng mga taga-Bicol) noong 2000, UPLB Chemical Kinetics Society (academic organization) noong 2002, at Pi Sigma Fraternity noong 2001. Dahil matalino at sadyang may kakayahan sa pagiging leader, siya ay hindi nanatiling kasapi kundi humawak ng mga responsableng posisyon sa mga organisasyon nito. Siya ay naging Pi Sigma Scribe noong 2002-2003, at Lord Exelcius (pinakamataas na posisyon sa fraternity) noong 2003 hanggang 2005 (Pi Sigma Scribe 2002-2003, Pi Sigma Lord Exelcius 1st sem 2004-2005, Pi Sigma Deputy Lord Exelcius 2004-2005, Pi Sigma Lord Exelcius 2005-2006). Naging pangalawang tagapangulo din siya ng Bugkos noong 2004. Nagsilbi siya sa mga mag-aaral ng UPLB bilang college representative ng College of Arts and Sciences-College Student Council noong 2002-2003. Naging tagapangulo din si Nai ng Samahan ng Kabataan para sa Bayan, ang pinakamalaking partido-alyansa ng mga organisasyon sa UPLB. Para kay Nai, sa isang maikling talambuhay na isinulat niya noong nasa kolehiyo pa, inilalarawan niya ang kanyang sarili sa sumusunod: “Mahusay magsalita sa publiko at may kaalaman sa Computer. Masipag, may inisyatiba sa paggawa, subalit, kadalasan ay tahimik. Ayaw sa mga ugaling mayabang at masyadong “machismo”. Wala namang mabigat na karamdaman, madalas lang ay sinisipon. Walang bisyo. “Ang aking karanasan sa propaganda ay pagtatalakay sa mga estudyante at iba pang tao ng iba’t-ibang isyu. Pumupunta sa mga rooms at minsan ay sumasama rin sa mga bus hop. Mapalokal na isyu man o nasyunal, kabilang na ang isyu ng chancellorship, campus repression, pagbawas ng budget sa edukasyon, hanggang sa mga pambansang isyu tulad ng krisis sa pulitika partikular ang GMA controversy, oil price hike, at marami pang iba. Madalas na nagsasalita at tagpagpadaloy ng mga programa sa mga mob. “Ang ilan sa mga kampanyang masang nilahukan ay ang student election kung saan naging campaign manager noong nakaraang dalawang taon. Naging secretary general din ng UPLB Aware o Alliance Working for Arroyo’s Removal. Kasapi rin ng props and media committee sa Lakbayan noong September 2005.” Para sa aming mga nakasama at pinamunuan niya, siya ay naging bahagi ng steering committee upang maidaos ang ARREST Concert sa UPLB, isang libreng konsiyerto na nagpapahayag ng panawagang patalsikin si Gloria Macapagal-Arroyo. Noong tagapangulo siya ng SAKBAYAN noong kasagasagan ng kampanya para patalsikin ang dating Chancellor Wilfredo David dahil sa di-makatarungang pamumuno nito sa campus. Sumali din sa relief mission upang magbigay tulong sa mga komunidad at katutubo sa Lubayat, Real, Quezon matapos ang bagyong Reming noong 2004. Kung ilalarawan ng mga kaibigan at kasamahan, siya ay palangiti, humble, palabiro, at mukhang hindi pinagpapawisan. Parati siyang naka-slingbag, baggy pants, at bulky shoes at paborito ang kulay gray at stripes. Mahilig sa tinapay na tigpipiso, choknat, manood ng kahit anong sine. Siya ay Crush ng Bayan Mas namulat siya sa mga problema ng lipunan noong naging miyembro siya ng Student Council. Naging working student siya at nagsilbing service crew ng Jollibee noong 2003—dinadamihan n’ya ang serving ng French fries kapag kakilala nya yung bumibili. Malaki ang naging struggle nya sa pinansya sa loob ng unibersidad, madalas siyang mag-file ng SLB [Nais ng pamilya ni Nai na makilala ng lahat ang kanilang kaanak, ang kanyang dalisay na pagnanais na maglingkod sa bayan at ang kanyang sakripisyo sa pagbubuwis ng buhay para sa pagpapalaya ng bayan. Si Nai ay dating lider-estudyante sa UP Los Banos. Nagpasya itong tanganan ang pinakamataas na porma ng pakikibaka nang sumapi sa New People's Army matapos lumabas ng pamantasan, at doon sa kanayunan pinili niyang mag-organisa, makipamuhay at tulungan ang masang magsasaka sa kanilang pampulitika, pangekonomiko at pang-edukasyong pag-unlad. Sa desperasyon ng mga militar na wasakin ang integridad ng dating organisasyon nito, ang Samahan ng Kabataan para sa Bayan (SAKBAYAN), at ang buong kilusang estudyante sa UPLB, isinama nila si Nai sa mga black propaganda nila at sinabing "ginoyo" at "nilinlang" lamang si Nai ng mga datin nitong kasamang aktibista upang magtungo sa kanayunan. Dahil mangmang sa pagkakaiba ng parlyamentaryo at armadong pakikibaka at dahil na rin sa kanilang likas na kainutilan, ang mga militar na ito mula nang maupo si Lieutenant Colonel Vivian Gonzales bilang director ng Office of Student Affairs ay kaliwa't kanang naglulunsad ng opensibang psychological operations para maghasik ng takot at manghati sa hanay ng mga estudyante sa mga panahong sila ay malakas na nagkakaisa at nananawagan para sa kanilang mga demokratikong karapatan. Kaya nagpapakalat ito ng mga black propaganda sa loob at labas ng UP Los Banos. Anuman ang pinili ni Kasamang Nai na landas ng pakikibaka, ito ay pagpapasyang dumaan sa mahabang proseso. Gayundin, ang pagpili nitong maging PUlang Mandirigma ay tulak ng pangangailangan, ng mahigpit na pangangailangang ibsan ang sobrang kahirapan ng mamamayang Pilipino. Siya ay tinulak ng krisis na dinaranas niya mismo araw-araw noong siya ay nabubuhay pa.] *Posted by: Mark Vincent G. Baracao











			Ian Maderazo (1983-2010), who hailed from Bikol, is a member of Buklod, Pi Sigma Fraternity and a student leader from the UPLB Student Council. http://www.facebook.com/search/?q=Nai+Maderazo&init=quick#/video/video.php?v=1204952971904&ref=nf UP student, pal killed in clash with troops Philippine Daily Inquirer First Posted 13:57:00 01/11/2010 Filed Under: Crime MACALELON, Quezon—A student of the University of the Philippines-Los Baños and a colleague were killed in what the Army said was an encounter with suspected New People’s Army (NPA) rebels in Macalelon, Quezon, Saturday morning. Relatives identified the UPLB student as Ian Maderazo, 26, a Agricultural Chemistry student. Maderazo was a former UPLB Student Council member and a member of the Pi Sigma Fraternity. In the military report, he was identified only as “Ka Danoy.” The military identified the other casualty as Marlon Peñahermoso, reportedly a resident of Barangay Vista Hermosa, Macalelon. The remains of the two were brought by the police to Funeraria Pagbilao in Lucena City for autopsy. Lt. Col. Cornelio Valencia Jr., commander of the Army’s 76th Infantry Battalion based in the Bondoc Peninsula, said the military responded to a tip at about 10:30 a.m. on the presence of seven armed suspected communist guerrillas in Sitio Polo, Barangay Olongtao along the Miguel Suarez Highway. According to Valencia, the battalion’s Bravo Company assisted by the Macalelon municipal police engaged the alleged rebels in a firefight that lasted about 10 minutes. The rebels scampered in different directions, leaving behind the two bodies. Delfin T. Mallari Jr., Inquirer Southern Luzon



Pinakamataas na Pagpupugay para kay Ian "Nai" Maderazo [HQ] by Mark Vincent G. Baracao (videos) Nilikha ang video na ito sa kagustuhan ng pamilya ni Nai na makilala ng lahat ang kanilang kaanak, ang kanyang dalisay na pagnanais na maglingkod sa bayan at ang kanyang sakripisyo sa pagbubuwis ng buhay para sa pagpapalaya ng bayan. Si Nai ay dating lider-estudyante sa UP Los Banos. Nagpasya itong tanganan ang pinakamataas na porma ng pakikibaka nang sumapi sa New People's Army matapos lumabas ng pamantasan, at doon sa kanayunan pinili niyang mag-organisa, makipamuhay at tulungan ang masang magsasaka sa kanilang pampulitika, pangekonomiko at pang-edukasyong pag-unlad. Sa desperasyon ng mga militar na wasakin ang integridad ng dating organisasyon nito, ang Samahan ng Kabataan para sa Bayan (SAKBAYAN), at ang buong kilusang estudyante sa UPLB, isinama nila si Nai sa mga black propaganda nila at sinabing "ginoyo" at "nilinlang" lamang si Nai ng mga datin nitong kasamang aktibista upang magtungo sa kanayunan. Dahil mangmang sa pagkakaiba ng parlyamentaryo at armadong pakikibaka at dahil na rin sa kanilang likas na kainutilan, ang mga militar na ito mula nang maupo si Lieutenant Colonel Vivian Gonzales bilang director ng Office of Student Affairs ay kaliwa't kanang paglulunsad ng opensibang psychological operations para maghasik ng takot at manghati sa hanay ng mga estudyante sa mga panahong sila ay malakas na nagkakaisa at nananawagan para sa kanilang mga demokratikong karapatan. Anuman ang pinili ni Kasamang Nai na landas ng pakikibaka, ito ay pagpapasyang dumaan sa mahabang proseso. Gayundin, ang pagpili nitong maging PUlang Mandirigma ay tulak ng pangangailangan, ng mahigpit na pangangailangang ibsan ang sobrang kahirapan ng mamamayang Pilipino. Siya ay tinulak ng krisis na dinaranas niya mismo araw-araw noong siya ay nabubuhay pa. Noong Enero 11, iginawad sa kanya ang pinakamataas na parangal ng mga kasamahan nito sa UPLB. Sa parangal, nagbigay rin ng mensahe ang Kabataang Makabayan-Balangay Rizalina Ilagan at ang Partido Komunista ng Pilipinas bilang pagbibigay ng paghanga sa kanyang kagitingan sa paglilingkod sa Sambayanan--buhay man ay inialay. http://www.facebook.com/video/video.php?v=1204952971904&ref=nf#/video/video.php?v=1204962772149






**

Renato Reyes Jr.:

Remembering Tanya Domingo, artist and revolutionary

Roselle Pineda: tanya